odcinki

To naziemny, średniej wielkości gryzoń o smukłym ciele, krótkich łapkach i owłosionym ogonie. Grzbiet jest żółtawo-brunatny z jasnymi, ok. 4 mm plamkami, od których pochodzi nazwa gatunku. Na szyi i piersi susły są jasne, a na brzuchu szaro-rude. Trudno jest odróżnić samca od samicy, choć dorosłe samce są większe od samic. Gatunek ten pierwotnie zamieszkiwał stepy. W Polsce suseł perełkowany związany jest głównie z obszarami pastwisk i nieużytków. Na terenach takich tworzy tzw. kolonie zwarte. Może jednak również występować na poboczach dróg polnych i szos, niezaoranych skrawkach pól i ugorach, gdzie tworzy tzw. kolonie śródpolne. Suseł perełkowany kopie głębokie nory, w których chowa się w sytuacji zagrożenia. W październiku, przed nadejściem zimy, zatyka wejście do nory sianem oraz ziemią i zapada w hibernację trwającą aż do marca. W tym okresie nie odżywia się - korzysta z zapasów tłuszczu zgromadzonych w czasie letniego żerowania na zielonych częściach roślin. Suseł perełkowany uznany jest za gatunek silnie zagrożony w czerwonej księdze zwierząt. Objęty jest ochroną gatunkową i wymieniony w załączniku II Dyrektywy Siedliskowej jako gatunek priorytetowy.

Źródło:

http://www.siedliska.rdos.lublin.pl/susel_perelkowany_p_1135.html
siedliska.gios.gov.pl