odcinki



Zachodniowołyńska Dolina Bugu PLH120037
Dolina Środkowego Bugu PLB060003
Suśle Wzgórza PLH060019


Dolina rzeki Bug jest uznawana za korytarz ekologiczny rangi europejskiej, w "Paneuropejskiej strategii ochrony różnorodności biologicznej i krajobrazowej" zaliczona do 10 systemów rzecznych Europy, którym nadaje się priorytet ochrony środowiska przyrodniczego. Zachodniowołyńska Dolina Bugu to specjalny obszar ochrony siedlisk obejmujący dwa lewobrzeżne fragmenty doliny rzeki na odcinku, gdzie przepływa ona przez Wyżynę Zachodniowołyńską. Bug na tym odcinku silnie meandruje, liczne są starorzecza. Dno doliny pokrywają ekstensywnie użytkowane wielogatunkowe łąki, zmiennowilgotne łąki trzęślicowe, łąki kalcyfilne oraz zarośla i płaty lasów łęgowych, natomiast na jej zboczach występują murawy kserotermiczne. Łącznie mamy tu do czynienia z 8 rodzajami siedlisk z załącznika I Dyrektywy Siedliskowej zajmującymi ponad 60% obszaru. Jest to także jedno z dwóch polskich stanowisk żmijowca czerwonego, gatunku uwzględnionego z załącznikach II i IV Dyrektywy Siedliskowej. Występujące w obszarze siedliska, przede wszystkim murawy i zarośla kserotermiczne to również ważne biotopy bogatej fauny owadów. Stwierdzono tu m.in. występowanie 176 gatunków ryjkowców, a lessowe i gliniaste ścianki koło wsi Gródek zasiedlane są przez interesujące pszczołowate i przez żołnę. Na terenie ostoi znajduje się również niewielka kolonia susła perełkowanego. 14 spośród występujących tu gatunków zwierząt wymieniono w załączniku II Dyrektywy Siedliskowej. W obszarze specjalnej ochrony ptaków Dolina Środkowego Bugu rzeka ma naturalny charakter i tworzy liczne meandry, piaszczyste łachy i wysepki. Koryto rzeki jest głęboko wcięte i ograniczone kilkumetrowymi skarpami. Szerokość doliny waha się tu od jednego do kilku kilometrów, a zajmują ją przede wszystkim łąki i pastwiska, miejscami pola uprawne oraz niewielkie płaty borów sosnowych, lasów łęgowych, pojedyncze stare drzewa i ich grupy oraz zarośla wierzbowe. W podmokłych zagłębieniach wykształciły się turzycowiska i inne typy torfowisk, zaś wokół starorzeczy zespoły roślinności szuwarowej. Część obszaru pokrywa się z Zachodniowołyńską Doliną Bugu. Jest to nie tylko szlak przelotów, ale również miejsce odpoczynku i żerowania ptaków migrujących oraz jesiennych zlotowisk żurawi. OSO Dolina Środkowego Bugu jest najważniejszą w naszym kraju ostoją lęgową dzięcioła białoszyjego i jedną z głównych ostoi lęgowych błotniaka łąkowego, derkacza, rybitwy białowąsej, rybitwy białoskrzydłej, rybitwy czarnej, zimorodka i wodniczki. W pobliżu znajduje się jeszcze jeden obszar Natura 2000: Suśle Wzgórza. Jest to obszar siedliskowy, utworzony dla ochrony jednej z 7 polskich kolonii zwartych susła perełkowanego.